Au pair
  Vrijwilligerswerk

Activity International
Brammelerstraat 15
7511 JG Enschede
T 053 - 483 10 40
info@activityinternational.nl


e-mail e-mail
you tube you tube


Share |
Home > Vrijwilligerswerk > Nepal > Kathmandu

 > Verslag werkbezoek Yvette


Verslag van het werkbezoek van Yvette aan Nepal (april 2015)

 

Nepal een bijzonder pareltje in Azië

vrijwilligerswerk nepal kathmanduEen nieuwe droom kwam uit doordat mijn werk mij de mogelijkheid gaf om een paar maanden in Azië, mijn favoriete continent, te verblijven. Ik besloot om o.a. naar Nepal te gaan. Een bestemming die al heel lang bovenaan mijn wensenlijstje stond. Wat was ik super enthousiast, ik kon niet wachten om te gaan! Ik zou hier de partnerorganisatie gaan ontmoeten en met eigen ogen mogen gaan zien hoe het vrijwilligerswerkprogramma daar is.

Kathmandu
Vanuit de lucht kon ik de besneeuwde bergtoppen al zien. Wow wat prachtig!
Na aankomst op de luchthaven moest ik eerst mijn visum on arrival nog regelen. Het was er een drukte van belang, iedereen scheen hetzelfde plan te hebben. Toch ging het allemaal vrij snel. Je moet formulieren invullen en dan ga je in de lange rij staan...daarna een stempel in mijn paspoort en ready to go!

Eenmaal buiten stond de taxi-chauffeur van onze partner organisatie al netjes op mij te wachten. De taxi's hier in Nepal zijn super grappige kleine Toyota of Suzuki autootjes. Ik kon er nog maar net in met al mijn bagage :) Onderweg naar het vrijwilligershuis (ongeveer 15 minuutjes rijden), keek ik mijn ogen uit. Wat een totaal andere wereld zeg, ik moest echt even een paar keer met mijn ogen knipperen. Overal op straat waren mensen in de weer. Verkopers probeerden hun koopwaar te slijten aan de mensen die voorbij liepen, scholieren in hun uniformen pakten de bus terug naar huis, kinderen renden vrolijk door de menigte heen en  bedelende mensen zaten op de hoek van de straat hopende dat ze vandaag nog een paar Roepies zouden krijgen. Intense eerste beelden. Ik keek ondertussen nog steeds uit het raampje en zag de eerste stoepa's ook al aan mij voorbij komen. De typisch Nepalese gekleurde vlaggetjes wapperden sierlijk in de wind.

Het vrijwilligershuis
vrijwilligerswerk nepal vrijwilligershuis woonkamerHet lichtblauw gekleurde vrijwilligershuis ligt op een heuvel in Kathmandu. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over de stad en de daarachter liggende bergen. Vanaf het dakterras kun je hier uren van je afstaren. Vooral s' avonds in het donker, wanneer alle lampjes branden en de heldere sterren aan de hemel staan. Het is erg gezellig in het vrijwilligershuis. De vrijwilligers delen een slaapkamer met elkaar (jongens en meisjes slapen apart). In totaal kunnen er ongeveer zo'n 40 vrijwilligers in het huis verblijven. Op het moment dat ik er was ik waren er ongeveer 20 vrijwilligers. Ze kwamen van over de hele wereld; Australië, Brazilië, Mexico, Zweden, Zwitserland, Duitsland en Nederland. Er waren ook een paar deelnemers die via ons hadden geboekt. Het was zo ontzettend leuk om ze ter plekke te ontmoeten. In de slaapkamers staan stapelbedden. Veel ruimte is er niet, maar daarover hoorde ik de vrijwilligers nooit klagen. Ze vonden het vooral erg gezellig samen. Van de woonkamer maakten de vrijwilligers graag gebruik. Hier zitten ze altijd gezellig met elkaar te kletsen, spelletjes te spelen en bergen chocola naar binnen te werken haha. Er zijn normale Westerse wc en douches, waar als je gelukt hebt heerlijk warm water uit komt. Elke dag wordt er drie keer voor de vrijwilligers gekookt. Ook al staat het huis voor Nepalese begrippen in een wat duurdere buurt, verwacht hier niet de luxe die je thuis gewenst bent. Maar het vrijwilligershuis is een heerlijk huis om te verblijven. Een tweede thuis ver van huis :)

Vrijwilligerswerk
nepal_vrijwilligerswerk_mamametkindjeEr is ontzettend veel armoede in Nepal, dit vond ik echt heel erg heftig om te zien.
De mensen hebben weinig tot niets. Er zijn veel mensen die op straat moeten leven. Ook op de projecten is er veel armoede. De meeste vrijwilligers krijgen na een paar dagen te hebben geholpen op de projecten vaak wel even een dipje. Zelf moest ik ook wel even een paar keer slikken toen ik de projecten ging bezoeken. Zelf vond ik de elderly homes en de woman empowerment programma's erg mooie projecten. Daarnaast kun je nog helpen in een weeshuis, het disabled home en het opknap project (beautification). Na aankomst word je ter plaatse door de partnerorganistie ingedeeld op twee beschikbare projecten. Wees dus flexibel! Gelukkig kunnen ze jou hulp overal goed gebruiken! Op beide projecten zul je dan de periode dat jij daar bent in de ochtend en in de middag helpen. Samen met andere vrijwilligers en een medewerker van de partnerorganisatie (vaak jonge studenten) zul je elke dag lopend of met een lokale bus naar de projecten gaan. De kosten voor de bus worden betaald. Ik vond het een erg leuke ervaring om zo naar het project te gaan! Een hele belevenis zo in de bus, knus tussen alle locals. Net als jij, zullen ook zij hun ogen uitkijken : ) De projecten lopen van zondag tot donderdag. Op vrijdag en zaterdag ben je dan vrij. Het doen van vrijwilligerswerk is geen full time baan, dit moet je goed beseffen. Maar je dagen zijn goed gevuld en ' s avonds zul je moe maar voldaan neerploffen op je bed.


Projecten die ik bezocht heb:

Elderly Home
vrijwilligerswerk_nepal_oudevrouwEr waren op het moment dat ik er was twee elderly homes waar vrijwilligers elke dag heen gingen. Omdat één elderly home eigenlijk te weinig werk had voor de vrijwilligers, wordt dit project nu niet meer aangeboden. Bij het andere project is veel werk te doen, dus hier kun je je handen flink uit de mouwen steken. Na het ontbijt (08:00) lopen de vrijwilligers in 20 minuten naar het project. Een leuke wandeling door gezellig drukke Nepalese straatjes. Dan kom je uit bij een groot plein en hier gebeurd werkelijk van alles. Er waren honderden mensen op de been. Er was een grote markt, bij de tempels galmde harde muziek uit de speakers, overal stonden of zaten mensen te bedelen en achter bij het plein bij de rivier kronkelde een witte rookpluim traag omhoog. Hier worden overleden mensen verbrand. Op dit grote plein bevind zich ook het Elderly home.

Je loopt een poortje door, wandelt langs mooie tempels, zwaait wat naar de oudere mensen die hier zitten en dan ben je er. Je voorbereiden op wat je dan te zien krijgt is niet mogelijk. Je moet het echt met eigen ogen zien. Het project zal je meteen aan het hart gaan. De ouderen die hier verblijven hebben verpleging nodig, vaak hebben zij geen familie die voor ze kunnen zorgen en daarom zijn ze hier. Een groepje nonnen runnen het project en zij krijgen ook vaak hulp van lokale vrijwilligers. De faciliteiten in Nepal zijn helaas nu eenmaal erg basic, hier moeten ze het er mee doen. En dan hebben deze ouderen nog "geluk". Anderen leven op straat en moeten zichzelf zien te redden.

Sommige ouderen zijn zelf hun wasje buiten aan het doen, anderen zitten op de grond op een kartonnen doos zich op te warmen in de ochtendzon, weer anderen zijn nog binnen in de slaapzaal en liggen nog lekker in bed. Mannen en vrouwen slapen apart in ieder een eigen slaapzaal. Als vrijwilliger word je meteen aan het werk gezet. Je krijgt een schort voor, trekt laarzen aan, doet handschoenen aan en een mondkapjes voor. Tijd om de ouderen te helpen met wassen en aankleden, de bedden te verschonen en op te maken, de was buiten te doen, ze eten te geven en natuurlijk is er tijd om even gezellig met de mensen te kletsen en knuffelen. Sommige ouderen hebben hier echt behoefte aan. De ouderen zijn zo ontzettend lief, zo aandoenlijk om te zien. En ook al versta je elkaar niet, door elkaar in de ogen te kijken weet je al genoeg. Een glimlach zegt vaak al meer dan duizend woorden. Je kunt hier je hart echt ophalen en alle liefde die je in je hebt kun je hier makkelijk kwijt. Het is wel best zwaar om hier als vrijwilliger aan de slag te gaan en grote kans dat je een traantje weg moet pinken, maar het is zo dankbaar werk!  Echt een geweldig project om te helpen. Aan het einde van de ochtend loop je samen weer voldaan terug naar het vrijwilligershuis. Of je gaat nog lekker even een welverdiende Masala Tea drinken bij het leuk restaurantje op de hoek van het project.


Disabled Home
vrijwilligerswerk-nepal_kinderopvangNa de lunch zijn we in 20 minuten met de lokale bus naar het disabled home gereden. In het huis verblijven zowel kinderen met als zonder lichamelijke handicap. Ze zijn tussen de 5 en 17 jaar. Er zit één oudere jongen tussen, hij heeft een geestelijk handicap. Alle kinderen hebben gelukkig de mogelijkheid om elke dag naar school te gaan. Soms hebben de kinderen geen ouders meer en soms nog wel maar dan zijn ze vaak te arm om voor de kinderen te kunnen zorgen. In het laatste geval gaan de kinderen soms wel eens terug naar het dorp waar ze vandaan komen om dan wat tijd met hun familie door te brengen. Ik heb met een broertje en een zusje gesproken van 16 jaar en zij wonen al zo'n 8 jaar in het tehuis. Hun moeder is overleden en hun vader is te arm om voor ze te kunnen zorgen. Hij komt de kinderen vaak opzoeken. Ze vertelden me dat ze het erg naar hun zin hebben hier en ze er toch wel tegenop zien om volgend jaar hier weer weg te gaan. Ze gaan dan terug naar huis. Iets anders dan dit leven kennen zij niet. Wanneer je op het project bent is het lastig voor te stellen dat de kinderen hier een gelukkige jeugd kunnen hebben. Ze hebben weinig tot niets, slapen in veel te kleine en donkere slaapkamers vol stapelbedden en veel te veel spullen. Buiten staan een aantal schoolbankjes waar ze hun huiswerk aan kunnen maken. Er is een klein keukentje waar gekookt wordt voor de kinderen en dan houd het ook wel op. Maar de kinderen hoor je niet klagen, ze schijnen hun draai hier te hebben gevonden en zijn het leven hier gewend. Ze hebben elkaar en daar halen ze heel veel steun en blijdschap uit. Als vrijwilliger help je mee in de keuken met koken (aardappels, knoflook, uien, groente snijden), ga je met de kinderen kletsen (ze kunnen allemaal best goed Engels), ga je spelletjes met ze doen, of ze helpen met hun huiswerk. Lichamelijk is het dus geen zwaar project. Je bent er vooral om veel liefde en aandacht te geven aan deze kinderen. Eigen initiatief is hier belangrijk, want ze zullen op het project niet snel zeggen wat je moet doen. Haal voor jezelf en de kinderen dus het onderste uit de kan en maak van elke dag dat je daar bent een feestje.


Woman Empowerment
vrijwilligerswerk nepal coordinator yvette bij women empowerment projectEr zijn twee woman empowerment projecten. Dichtbij het vrijwilligershuis (5 minuten lopen) bevind zich het Lili Flower project. En het Sarawati project is zo'n 30 tot 45 minuten rijden met de lokale bus. Op het Sarawati project kunnen de meisjes en vrouwen net iets beter Engels dan bij de Lili Flower. Als vrijwilliger geef je vooral Engelse les aan deze dames. Super leuk om te doen, want ze zijn erg enthousiast en komen altijd met een brede glimlach de klas binnen. Het is wel een hele uitdaging om ze Engels te leren. Zelfs in de gevorderde klas is hun Engelse woordenschat nog vrij beperkt. Je zult vaak met nog een andere vrijwilliger voor de klas staan en ook gaat er altijd iemand mee van de partnerorganisatie om je te helpen met vertalen waar nodig. De vrijwilligers verzinnen elke les weer wat anders en houden de lessen leuk door op een toch ook wel spelenderwijs het Engels over te brengen. Een vrijwilliger vroeg of de vrouwen, na de les over het leren van de verschillende familieleden en de banden onderling, of ze familiefoto's mee wouden nemen. Nou dat vonden ze prachtig. Zo konden ze aan de hand van de foto's vertellen over hun familie en de geleerde Engelse woorden in praktijk oefenen. Soms zijn de vrouwen in het begin nog wat onzeker en verlegen, maar zodra ze je beter leren kennen, bloeien ze helemaal open en willen ze niets liever dan met je praten en van jou te leren.


Beautification project
Vrijwilligers kunnen lopend naar dit project. Op verschillende scholen in de buurt van het vrijwilligershuis kun je namelijk meehelpen met de opknapwerkzaamheden daar. Denk aan het opfleuren van de wanden door jouw creatieve creaties daarop te schilderen, of om bijvoorbeeld iets te bouwen (denk aan een toilet). Wat je als vrijwilliger gaat doen, hangt even af wat er op dat moment gedaan moet worden. Ben je creatief, handig en weet je van aanpakken, dan is dit jou project!



Meetings
Elke week word er door de partnerorganisatie een meeting gehouden samen met de vrijwilligers. Ze nemen dan samen de week door en ze kunnen dan aangeven wat ze leuk vonden en waar ze tegenaan liepen die week. Ik vind het erg goed dat ze dit doen. Zo weet iedereen precies wat er zich afspeelt op de projecten en kunnen ze hier en daar eventueel aanpassingen gaan doen om zo het programma voor de vrijwilligers te verbeteren. Erg belangrijk dus dat de vrijwilligers hun ervaringen wekelijks kunnen delen met elkaar.


Weekend excursies
Als vrijwilliger kun je er voor kiezen om tijdens het programma deel te nemen aan twee weekendexcursies. Namelijk uitstapjes naar Pokhara en het Chitwan National Park. Natuurlijk heb ik deze uitstapjes ook gedaan en ik vond ze beiden echt heel erg leuk!

De busrit naar Pokhara duurde ruim 7 uur, kris kras door de bergen. Bij helder weer heb je een heel mooi uitzicht op de besneeuwde bergtoppen. We verbleven hier twee nachten in een leuk maar simpel hotel. Pokhara is een van de meest populaire toeristische bestemmingen van Nepal. Een hele leuke stad waar je gerust een paar dagen langer wilt blijven dan gepland. Overal zijn leuke winkeltjes waar je Nepalese en Tibetaanse souveniertjes kunt kopen. Gezellige restaurantjes en leuke barretjes zijn er ook in overvloed. In de stad zelf ligt een prachtig meer omringd door mooie natuur. Met een vrolijk gekleurd bootje zijn we die dag het meer opgegaan. De man die onze bootje bestuurde, peddelde ons naar een eiland midden op het meer waar een tempel stond. De volgende dag moesten we al heel vroeg weer op. We zouden de zonsopkomst gaan zien bij de Anapurna bergen. Het was koud bovenaan de berg, er waaide een aardig windje. Steeds meer toeristen strompelden naar boven. Allemaal met hun camera in de aanslag. Langzaam kwam de zon op. Beetje bij beetje kregen we meer te zien van de omgeving en langzaam kleurde de besneeuwde Anapurna bergtoppen zachtroze door de eerste zonnestralen van die dag. Het uitzicht was werkelijk adembenemend! Dit tripje was een goed begin van de dag. Na het ontbijt was het tijd voor ons grote avontuur. Pokhara staat namelijk bekend om zijn extreme sporten en dat wouden wij ook graag uitproberen in de vrije tijd die we die middag hadden. We besloten om met de groep te gaan paragliden. Met een parachute van een berg afrennen en dan genieten van het mooie uitzicht beneden je! Het meer, de bergen, de stad, wow wat een kick was dat zeg! Zeker een aanrader om te doen wanneer je in Pokhara bent! Een perfect einde van het weekend :) Stiekem wouden we nog niet terug naar Kathmandu en wouden we hier langer blijven. Maar helaas, de bus stond alweer op ons te wachten. Het was tijd om het leuke en relaxte Pokhara te verlaten.

vrijwilligerswerk nepal excursie chitwanDe busrit naar Chitwan duurde wat korter, namelijk zo'n 5 uur. We waren onderweg naar het Chitwan National Park. Het oudste National Park van Nepal. We verbleven in een simpel, maar leuk resort. Hier zouden we één nachtje blijven slapen. Na aankomst stond het eten al op ons te wachten en daarna was het tijd om onze wandelschoenen en gecamoufleerde kleding aan te trekken. Met een houten bootje gingen we de rivier op. We zouden namelijk op zoek gaan naar de neushoorn. We genoten allemaal volop van het prachtige uitzicht. Overal vlogen mooie watervogels voorbij. De ijsvogel met zijn mooie felblauwe en groene kleuren vond ik toch wel het mooiste. De zoetwaterkrokodillen dreven nieuwsgierig langs ons bootje. En de kindjes langs de kant zwaaiden ons vrolijk na. Na 45 minuten was het tijd om aan land te gaan, tijd voor onze wandeling. Aan het einde van de wandeling zijn we ook nog een kijkje gaan nemen bij een breeding centre voor olifanten. Helaas hebben deze dieren hier niet het leven dat ze verdienen. Gelukkig was daar een vrouw uit Australië die namens een Amerikaanse organisatie hier een aantal weken was om te proberen kleine stapjes te zetten om deze dieren toch een beter leven te geven.

De volgende ochtend zouden we een ritje op de rug van een olifant gaan maken, om zo de neushoorns van dichtbij te kunnen bekijken. Ik sloeg dit aanbod af, samen met de meeste vrijwilligers uit onze groep. Wij waren ons bewust van het feit dat deze werkolifanten (gehouden op een klein stukje grond bij de mensen thuis) het nog slechter hadden dan de olifanten in het breeding centre. Wij kozen er bewust voor om deze activiteit niet te ondersteunen. Onze lieve gids snapte hier niets van en probeerde ons nog over te halen. Maar ons besluit stond vast. De gids nam ons daarom al lopend mee het natuurgebied in, want lopen dat konden we natuurlijk ook heel goed zelf, de wandeling was weer schitterend. De zon was net op en het ochtenddauw zweefde nog spookachtig over de grond. We zagen ijsvogels, olifanten, krokodillen, pauwen enz. Het was weer een geslaagde tocht en een mooie afsluiter van ons Chitwan avontuur :) het was tijd om weer richting Kathmandu te gaan.

Ik vond deze excursies echt een aanvulling op het vrijwilligerswerk programma.
Zo heb je een leuke combi tussen het doen van vrijwilligerswerk en meer zien van het indrukwekkende Nepal. De excursies worden georganiseerd tijdens de eerste twee weekenden in Nepal. Wanneer je dit er niet bij boekt (vooraf of ter plaatse) dan ben je vrij en kun je je eigen plan trekken.

Mijn dagen in Nepal vlogen werkelijk voorbij, wat heb ik genoten van iedere dag!
Het was goed om hier met eigen oogje een kijkje te nemen. Om de partnerorganisatie te ontmoeten, de projecten te bezoeken, de vrijwilligers te spreken en om te proeven van de Nepalese cultuur. Houd je van avontuur, cultuur en natuur, kun je makkelijk even zonder alle luxe van thuis, ben je flexibel en sociaal en niet bang om je handen uit de mouwen te steken?! Dan zou ik zeggen, pak je backpack en ga Nepal met eigen ogen bewonderen. Je zult hier zeker geen spijt van krijgen :)

Namaste..

Yvette Teeselink, april 2015

Dit bezoek was enkele weken voor de aardbeving. Er was al zoveel armoede in Nepal. Het besef dat de mensen die ik heb ontmoet al heel weinig hadden en na de aardbeving zo goed als al hun bezittingen zijn kwijt geraakt heeft me ontroerd. Hierdoor ben ik nog gemotiveerder geworden om vrijwilligers te helpen bij hun reis naar Nepal.